Mijn leven lang heb ik inzicht nagestreefd, maar ik besef nu pas dat dat een wat overschat begrip is. Vooral de laatste tijd heb ik veel meer behoefte aan overzicht en wat ik heerlijk vind aan het leven in mijn tuinhuis is dat het een overzichtelijk leven is. Het huisje is klein – nog geen twintig vierkante meter, schat ik – en er is geen stroom. Gas komt uit butagasflessen en water is er van april tot en met oktober, waarna het vanwege het risico op vorstschade afgesloten wordt en iedereen water moet halen bij een centraal punt. Gelukkig staat mijn huisje daar niet ver vandaan. Ik heb wel een wc in mijn huisje, maar geen douche en ook geen butagasgeiser; douchen kan in het toiletgebouw, dat zich vlakbij het watertappunt bevindt, dus gelukkig ook niet ver weg, maar in de zomer was ik me vaak gewoon ouderwets aan de kraan, met koud water, in plaats van elke dag een muntje van 50 cent in de douche-automaat te gooien.
Tot nog toe heb ik het ook moeiteloos zonder stroom gered. Een koelkast heb ik niet nodig: twee ondergrondse bakken houden levensmiddelen, frisdrank, wijn en bier voor bezoekers verrassend fris. Hoewel mijn tuinbuurman me vaak heeft aangeboden dat ik zijn generator mag gebruiken als ik wat te boren of te zagen heb, is het me altijd gelukt om dat allemaal met de hand te doen. Langzaam dus. Mijn gordijnen, mijn parasol, mijn kussens heb ik allemaal met de hand genaaid. Op de vloer ligt vinyl, schoon te houden door vegen en af en toe dweilen, voor het deurmatje heb ik een ouderwetse mattenklopper, die te zijner tijd, als het voddenkleed dat ik aan het maken ben af is, ook goede diensten zal bewijzen. In de week dat ik op de tuin woonde ging ik vroeg slapen (eigenlijk doe ik dat ook thuis); op bed lezen ging met een dienblaadje vol waxinelichtjes, omgebouwd met spiegeltegels. Sindsdien heb ik wel een led-lampje op batterijen gekocht.
Het tweepits gasstelletje is voldoende voor alledaags gebruik. Wat ik op de langere duur wel zal gaan missen is een oven. Tja, die kún je bouwen, maar ik heb gezien dat dat heel veel buitenruimte vraagt en ook mijn tuin is niet echt groot. Je kunt ook veel met een zogenaamde ‘wonderpan’, maar het mooiste zou natuurlijk zijn, er ooit een keer een butagasfornuis neer te zetten. Dat kost echter heel veel geld en voorzover ik dat geld ooit bij elkaar zou kunnen sparen, heb ik toch ook nog andere prioriteiten. Want zeker in de winter zal ik heel moeilijk zonder stroom kunnen leven. Het belangrijkste dat op die stroom zal moeten draaien is mijn laptop. Ik merk dat ik te veel van ‘de echte wereld’ afgesneden ben zonder computer. Met de hand schrijven lukt wel enigszins, maar hoe veel keer per dag wil ik niet iets opzoeken op google, ik zou toch af en toe wel een film willen zien.
In de nabije toekomst moet er dus een accu komen te staan. Zonnepanelen… veel te duur. Als ik een accu en een omvormer heb, kan ik die zeker de eerste tijd opladen op het complex. Op iets langere termijn moet er ook een mogelijkheid komen om op internet te kunnen. Een dongel is niet voordelig, maar wel de voordeligste mogelijkheid zolang er geen wifipunt in de nabije omgeving is.
Ik kom hier toevallig op je blog binnengewandeld. O wat heerlijk zo'n tuinhuis! Zou mijn appartement er zo voor willen ruilen.
BeantwoordenVerwijderen